Yemek Bahane. Keyfim Şahane!

Bazen bazı yiyecekler ve içecekler insanı inanılmaz derecede mutlu edebiliyor. Az önce füme jambonlu bir sandviç yaptım kendime, yanına bir de domates suyu patlattım. Şahane hissettim örneğin.

Bugün hava çok açık. Serin ve rüzgarlı olmasına rağmen bu şehrin akşamüstlerinde bulandığı tatlı ve sıcak bir ışık oluyor böyle bulutsuz gökyüzü zamanlarında. Soğuktan, dışarıdan, kombisi çalışan sıcak bir eve gelip jambonlu, goudalı bir sandviç yiyip, yanında da domates suyu içince insan kendisini ister istemez iyi hissediyor. Hele bir de ortalık topluysa, ev temizse, sevgiliniz, eşiniz, şeyiniz pek bir komik kişiyse ve sizin nedensiz ¨ama.aman!¨ sinirinizle, asabiyetinizle bile başa çıkmayı garip bir şekilde iyi beceriyorsa!














Üstüne üstlük, gouda da bayağı bir güzelse, ¨jambon cru¨damakta harika bir lezzet bırakıyorsa. Domates suyu da koyu salça kıvamında değil de; taze taze bahçe domatesi gibi kokuyorsa! Demeyin keyfe...

100 gramı da 228 kcal imiş bu jambonun. Fena değil. Enerji olur. Fok balıkları gibi derimin altında yağ tabakası oluşturur ve daha az üşürüm. Domates suyu da kan yapar. Kendime pek bir iyi bakıyorum şu an anladığım üzre. Ve şimdi, kahve almayı ısrarla unuttuğumdan dolayı kendime gelenekselleşen mübadil içeceğim olan papatya çayını yapmak için gidiyorum. Gene uğrayacağım elbette. Boşladım sanılmasın ¨ama.aman!¨ı.