Bazen insan bu kadar kusurlu olduğunu bilince, hiç bir şey yapmak istemiyor. Kendinden nefret etmekle başlayan bu sürece korkunç bir başağrısı ekleniyor... Zaten kendinin tüm kusurlarını bilen bir insan için, bazı şeylerin değiştirelemez olması ihtimali çok derin sıkıntılara neden olabiliyor.
Geçer ama belki bunların hepsi.
Belki büyüyüp nasıl oturup, nasıl kalkacağımızı öğreniriz.
Yoruldum çok.
zordur farkındalıklarınla birlikte yaşamak. hele de içindeki aynanda hepsi bir köşe tutmuş sana bakıyorlarsa...
YanıtlaSilherkesin dilinde pelesenk
heşke hiç büyümesek
kafiye nasıl ama.
şugar oldu ha, sayın ç. :)
saçmalıyorum işte biliyorsun.
ay ay... herkes böyle saçmalasa be keşke derim ben buradan o zaman.
YanıtlaSilve "abe 'akketen çok şugar olmuş be." diye de eklerim.
"paris güzeli ablam benim be, sen de şugar ol be. at bi' beşlik bakayım falına"
gırgıriye reloaded, 2006. istanbul. vakit, papatya çayı arası...