26 Ocak 2009
Mantra ve Kararsızlık
bugün burçak ile kırmızı divanda otururken, bi' şey oldu: kendimi "normal" hissettim.
ve yağmur yağmaya başladı; ruhum bi' şeyler yaptı ve etti, kendini sanki yine bir umutla değiştirdi.
e. hindistan henüz dönmüştü; ben de kendime döndüm. bazı nenemlerin geldiği yer olan balkanlardan çıkıp, eski yunanlarla karıştığımız pamuk tarlalarına uğrayıp, bir yandan da kazdağının eteklerinde bir yerde bir ilkokul çocuğu olan 67 yaşındaki babamla kafamda biriki lafettim: anladım beni... sonra bir ara bir konu açıldı: "baba ram das." dedim... "karma" dediler, ben de "ganesha" dedim.
hani, kulaklıklı şu güzel müzik dinleme cihazının arkasına bir cümle yazılmasını rica etmiştim de öyle hediye etmişti ablam bana onu... hatırladın mı, ne diyordu orada?
"the quiter you become, the more you hear."
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Huzur böyle bir şey sanırım. Tüm sadeliğine ve basitiliğine rağmen kısa yoldan tam olarak tarifi mümkün olmayan. Her tarifinde bir yerleri noksan kalacak sanki, noksanı tamamlamak için uğraştıkça ise uzayıp gidecek.
YanıtlaSilhuzur benim için böyle çok ama çok kısa süren, anlık bir şey çoğunlukla.
YanıtlaSilama mutluluk, anlarımı ve alanlarımı da kaplayabilir her an. sanırım bünyede nörolojik bir bozukluk var. :)