Gökyüzü gri olduğunda, şehirlerin renkleri tümüyle değişiyor. Bu şehir İstanbul ise, zaten kurşuniler ve mavilerle dolu olan kent, daha da soluklaşıyor. Güneye inmek lazım. Orada renkler -güneş ışığının fazlalığından dolayı olsa gerek- kışın bile daha canlı. En azından İstanbul'un renkleri gibi ölü değil... Neyse onu bunu bırakalım da asıl söyleyeceğime gelelim...Bugün domestik kiviyim ben. Kivi meyvası gibi hafif ekşimsi tatlı, mayışmış. Winamp'de "shuffle"da sürekli denk gelen Smiths şarkılarıyla emperyal, bir adet domestik duruşlu kivi. Güzel yağıyor yağmur kivinin camlarının gerisinde. Eflatunumsu bir grilik... Garip bir uyku/düş duygusuyla dolu, açık olsa da sisliymiş izlenimi veren bir havada domestik kivi olmak hoş.
"Yağ, yağ yağmur..." diyorum. "Teknede hamur..."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder