eldivenlerini çıkarmışsa ellerini görmemek olmazelleri gümüş şamdanlarda mumlardır
N.H.R.
İlgili Makama,
Düzeninizin içinde 25 yaşına kadar yaşamış birisinin elleriyiz ve bu durumdan şikayetçiyiz. Bünyesinde bulunduğuz ellerin sahibinin kafası çok bulanık. Bizleri bundan dolayı hor kullanıyor. Kendisi buna bahane olarak şunları söylemekte:
"Ne yapsam olmuyor... Gözlerimi kapıyorum, gözlerimi açıyor: elleri, elleri, elleri. Günleri huysuzca karıştırıp geceleri soluyorum, bir nefes, bir nefes daha: yudum yudum lacivert ve ben karanlıkta gözlerimi Tanrı'dan sanıyorum.
Sonra, saatleri sayıyorum ve bakıyorum da sabahları hep ertesi. Rüyaların bedeli var ayrıca, düş uyan, düş uyan: melez bir hatıra ormanı. Anlıyorum ki anı da hayal açıkcası.
Hülyalı bir meltem dolandıyor saçlarımı, ağdalı bir sıfat çorbası. Yazdığımdan tiksiniyorum. Burnuma pis bir yağ kokusu doluyor. Öğürüyorum harflerimden, içimde garip bir gebeliğin sıkıntısı. Eee, artık doğursam ya... Olsa artık. Ama, durmadan, hiç durmadan, gözlerimi kapıyorum, gözlerim acıyor. Ve yeniden gözlerimi açıyor: ellerim, ellerim, ellerim. Bir nefes, bir nefes daha: katran katran karanlık ve ben laciverti aydınlıkla bir tutuyorum.
Şiir olup, dursam keşke.
Ellerimde..."
Biz bu kişinin bizim üstümüzde şiir olup durmasını reddediyoruz. Kendisine gelsin, bir çeki düzen versin istiyoruz. Bizi klavyede amaçsızca dolaştırmamasını talep ediyoruz.
İşbu mevzuyla alakalı, gereğinin yapılmasını arz ederiz.
Saygılarımızla,
Düzeninizin içinde 25 yaşına kadar yaşamış birisinin elleriyiz ve bu durumdan şikayetçiyiz. Bünyesinde bulunduğuz ellerin sahibinin kafası çok bulanık. Bizleri bundan dolayı hor kullanıyor. Kendisi buna bahane olarak şunları söylemekte:
"Ne yapsam olmuyor... Gözlerimi kapıyorum, gözlerimi açıyor: elleri, elleri, elleri. Günleri huysuzca karıştırıp geceleri soluyorum, bir nefes, bir nefes daha: yudum yudum lacivert ve ben karanlıkta gözlerimi Tanrı'dan sanıyorum.
Sonra, saatleri sayıyorum ve bakıyorum da sabahları hep ertesi. Rüyaların bedeli var ayrıca, düş uyan, düş uyan: melez bir hatıra ormanı. Anlıyorum ki anı da hayal açıkcası.
Hülyalı bir meltem dolandıyor saçlarımı, ağdalı bir sıfat çorbası. Yazdığımdan tiksiniyorum. Burnuma pis bir yağ kokusu doluyor. Öğürüyorum harflerimden, içimde garip bir gebeliğin sıkıntısı. Eee, artık doğursam ya... Olsa artık. Ama, durmadan, hiç durmadan, gözlerimi kapıyorum, gözlerim acıyor. Ve yeniden gözlerimi açıyor: ellerim, ellerim, ellerim. Bir nefes, bir nefes daha: katran katran karanlık ve ben laciverti aydınlıkla bir tutuyorum.
Şiir olup, dursam keşke.
Ellerimde..."
Biz bu kişinin bizim üstümüzde şiir olup durmasını reddediyoruz. Kendisine gelsin, bir çeki düzen versin istiyoruz. Bizi klavyede amaçsızca dolaştırmamasını talep ediyoruz.
İşbu mevzuyla alakalı, gereğinin yapılmasını arz ederiz.
Saygılarımızla,
İmza:
Bir "bas-bleu"ye ait sağ el ve sol el.
Bir "bas-bleu"ye ait sağ el ve sol el.
Suusma, sustukça, sıra sana, geeelecek...
YanıtlaSilÇook, güüzel, bi yazı, oolmuş... (Tabi şimdi ilk cümlenin bilindik melodisiyle yazdım ikinci cümleyi ama olmadı, ama olsada yazdım olmasada yazdım, hatta demin yazmıştım yorum gönderirken silindi, şimdi bi daha yazdım :p)
Ama olmadı... yazının sonunda "susuyoruz" vardı demin, yazının sonu değişti şimdi, çok manasız kaçtı benim yorumum :)
YanıtlaSil:)
YanıtlaSilyazıyordum henüz, yanlışlıkla koydum bloga.
olsun ama dursun gene de yorumun.
bence amaçsızca dolasmıyor onlar... yazacaklarınla ya da yazmak
YanıtlaSilistediklerinle yanyana gidiyorlar yada gitmek istiyorlar gibi duruyor burda
yazdıkların... bilmiyorum belki yanlıştır bu söylediklerim.
ah, ben bir bilsem...
YanıtlaSilben de bilmiyorum.