böl
ün
dün
paramparçasın
hayatla karşı karşıya kaldığın o ilk an. kıçına şaplağı yemenden mi, ciğerlerini yakan oksijenin acısından mı ya da "neden geldim dünyaya?" dediğinden dolayı mı çığlık çığlık ağladığını tam olarak bilemeyeceğimiz o tek an. işte o garip an. ayrıldığın an. ben olduğun, bir ama tek olduğun zaman. doğum travması mı, varlık acısı mı? varolmanın acısındakiler ana rahmine dönme isteği sendromundan mı müstarip?
ah, bilmiyorum jorge.
bilmiyorum. zaten seninkilerden daha kör aslında şu yarım gören gözlerim de.
çıplak geliyoruz dünyaya çırılçıplak, ıslak, kanlı ve ağlayarak.....
YanıtlaSil