VAR!

"Bana kalırsa Erostratus deli filan değil anarşistin tekidir."

bence bi' şeyler var. bi' yerlerde...

mesela masallar var. sonra mucizeler, bir varmış bir yokmuşlar. gökten düşen elmalar, elmalı adamlar. tanrılar ve tanrıtanımaz dehalar ki tanrıyla bir olmuşlar...

bence bi' şeyler var bi' yerlerde!

ölümsüzler, ölümlüler, leyla ile mecnunlar, aşklar, şiirler, kahırlar, belalar...

bence var.

ve bence var oldukça var olacaklar...

kesin var!
az mı çağırmadım yahu:
"poseidon gelllll!"

bi' şeyler var, bi' yerlerde bizi masallara inandıranlar oldukça.

bi' şeyler var, anlatıldıkça o öyküler...

her "poseidon gel!" diye haykırdığımda kükrerdi deniz...

kesin var, bi' şeyler var. var canım var! burasının anlamsız bi' sırrı var...

insanlığın şehitlerinden birisi olmak isterdim. mesela marie!

ama evet, radyum var. kesin bi' şeyler de var.

ah. ah. ah. içim acır düşünürüm.

çılgın bi' masal var. aşk var. zeka var. kahır var. bela var. özlem var.

beyinlerimizle sevişiriz. çünkü ucunda EVRİM var. BİZ var.

delirebilirim. deliliğim kusuruma özgü. kusurum var, bundan dolayı ben var.

ah, ah, ben var, sen var, sonra o eski bulvarlar var.

gezilere çıkarım.

ülkeler var. bir düşünen var.

ben oldukça var olur bi' şey. şey olur bi' şey.

bundan dolayı da "şey" var!

yavrum, bunda ne var?

zaman yok, yıl yok.

büyü var.

her an ölebilirim. ama üstümde yeşeren bi' ot var.

demek ki bi' şeyler var!

aklıma sığmaz, evrenin aklına eklenir düşüncelerim. orada ben de var. bi' ot olarak sadece. yeşil ve vakur. mucizeyi üstünde taşıyan...

ben varsam, o da var. ben yoksam, benden kalan var.

benden kalan safiyetin alı var, moru var, ayrı bir güzelliği var.

garip bi' ışık gelir buraya, demek ki var...

bi' uzun iç çekişim yetebilir anlaşılmaya... kaplumbağanın kabuğunun altında yumuşak derisi var. kirpiyi sevmeyi bilmek gerekir; dikeni var. el yakar. ama el yanarsa da sular var. deniz var. iyileştiren var.

ohooo, su yanar diye korkttum hep. su yanar mı be kızım! tanrı var. o yoksa yazın var. ot var. ölsen de tepende bi' şey var.

yersiz korkular. kıskanç gözler, korkunç kusurlar.

su yanarsa, diye korkttun. korkma, tanrı yoksa poseidon var.

poseidon yoksa homeros var. ona da mı inanmadın? o zaman delice zeytin ağaçları var....

demedi mi sana antoine yani gerçek baban? ahmet'in geri verdiği deltanın ortasında durduğunuz da: korku yok.

sen var!

kaçsan da, düşman olsa da, delirtse de... yalnız sen var!

büyüleyici yıldız konuşmalarıyla geçti çocukluğun. ve büyüdün.

ay, kırmızı artık her bahar; ve o göktekiler düşse de insanlık var!

bayraklar yok, toplum var.

belki kırıksın. yorgunsun. ama iraden var...

izmler yasaklandı. yine de egoizm de var...

gerçek var, acı var, kötü var, akan kan var.

ama bi' şeyler de var.

umut var. dünyanın en güzel kadını doğa var. onun adaleti var...

memeleri kesik amazonlar var. hadrian kapısı var.
savaşçılar var. mor giysili bir adonis var. bahar var.

geç kalmak var ama, hiç varamamak ondan kötü. ve o da var.

ah kendi kınını kesen bir bıçaktır senin ruhun. bedenine tahammül edemez. yazıktır, nafiledir her çaban.

ama demek ki gerçekten var.

seni seven var, sana ağlayan, sana gülen, sana sarılan, sana kin kusan.... sen var.

onca özlem, radyum, aşk, mucize, alı moru, destanı, evliyası var....

VAR.

ben varım.
gerçekten var.

ve demek ki bi' şeyler var.
boşuna yaşanmış olamazlar.