- Duvara vur kendini.
- Çok çarpttım ben kendimi zamanında. Şimdi vurmayacağım.
- Vur kendini duvara. Vurmalısın.
- Vurmayacağım. Duvar gerçek. Canımı yakacak.
- Vur, acısın.
- Vurmayacağım. Acımasın.
- Vur dedim, senden nefret ediyorum.
- Vurmayacağım, ben seni seviyorum.
- Duvara vur kendini, yoksa kuyudasın.
- Kuyuda değilim, kuytudayım. Bu defa yemezler, çünkü sen bu sonbaharın ilk umutsuzluk atağısın. Gelişinden tanıdım ve neden geldin ki zaten? Gelmen için bir sebep yoktu.
- Seni bazen hiç anlamıyorum.
- Kaderin cilvesi işte. Ne tesadüf ki ben de seni...
- Berbat yazıyorsun bir de ayrıca. Herhalde bunun farkındasın. Herkes senden daha iyi yazıyor... Senin bir tarzın bile yok.
- Gitsene sen, çay koysana...
- Ç. beni yakalayamaz. Ç. kendisine hiç bir zaman yetişemez... Nanik! Nanik! Nanik!
- Höm. Homur. Fösür. İstediğin bu mudur?
- Evet, aynen de budur. Sıkıl, sıkıl ve sıkıl! Varoluş nedenim canını sıkmaktır.
Kader have cilve.
YanıtlaSiliçses halt etmiş senin yazılar yahşi.
özüm çok beğeniyr.
yazmak ne kelime efenim monolog yaşıyoruz.
esen kal!
iki iç sesi de çok sevdim ben. ikisi de gerçek.
YanıtlaSiltarzının olmaması düşüncesi nereden geldiyse aklına? vuralım kendimizi o zaman ikimiz "Leave your comment" yazan yere. o gerçek değil, canımızı yakmayacak Ç.
yazılarını seviyorum.
ben de yazılarını cok sevıyorum..
YanıtlaSilburası cennet mi?
YanıtlaSillavender sayesinde buldum:)
çok güzel ...
lan o diil de Ç, seni birdaha aradağım da "abi, uzaydayım şimdi, boşluktayım, sesim o yüzden yankılanıyo" dersen yanımda iki arkadaşla evini basar, beynine elektrik veririz.. haberin olsun..
YanıtlaSil