22 Kasım 2011

Pembe

Beyaz bir kurt idim; koşarak sana geliyordu(m).Korkunç karlıydı karlı kayın.

Aklım kıyametti; biliyordum.
En çok neyi öğrendiysem; ona sövüyordum.

Beyaz bir kurt idim; kendimi bildim bileli gündüze bileniyordum.

Binbir gece koştum, koştum, koştum. Güney'e indim.

Sonra sessizlik oldu. Uzun, beyaz bir sessizlik. Uzun, beyaz ve güzel bir sessizlik. Ama kendim kadar beyaz olan bu gece bile sonsuz değildi.

Şimdi karşımda sadece bir çöl ve onun rubik küp hali!

Çözüyorum şaşırarak: Nasıl da deli gibi çiçek açıyor şu sardunyalar renklerini denkleştirip böyle diri diri, pembe pembe?

4 yorum:

  1. buralar ne güzel olmuş sevgili bayan Ç.
    çoook uzun zamandır yoktun. ne yaptın nerelere gittin. seni tekrar görmek ve yazılarını okuyabilmek güzel oldu. sevgilerle. sinem

    YanıtlaSil
  2. teşekkürler sinem. :)

    arada klavyede tıkırdattıklarımı paylaşmaya çalışacağım. ne de olsa burası eski delilik defterim. dayanamadım yine fotoşopladım, yaptım bir şeyler işte kendimce. beğenmene çok sevindim.

    sevgiler...

    YanıtlaSil
  3. uzuun bir sensizlik, güzel değildi. seni yeniden görmek çok güzel.

    YanıtlaSil
  4. hey hey anselmo!

    seni de yeniden görmek güzel. ama kimsenin eski hızı kalmamış? kim kaldı eski bloggerlardan be, heyt? :)

    YanıtlaSil